Letra

Kjo është një jetë premtimesh… nga Jehuda Amihai

Kjo është një jetë premtimesh… nga Jehuda Amihai

Jehuda Amihai Kjo është një jetë premtimesh. Prifti e di, rabini e di. Fëmija e di, nata, mamaja e dinte pastaj ajo vdiq, të vdekurit që Zoti do ringjallë e dinë, kush e pat prej zjarrit dhe kush e pat prej ujit, kush u ngrys pasi jetoi gjatë dhe kush u ngrys para kohe e di, ata presin të gjithë…
Vëzhguesit e brendshëm

Vëzhguesit e brendshëm

Tregim nga Sara Merdanaj  Çdo gjë nisi me njomjen e fustanit nën sqetulla. Më pas njollat e djersës përhapeshin ngadalë por këndshëm në pjesën e gjoksit, duarve dhe të lukthit. Ajo që më bënte më shumë për të djersitur nuk ishin rrezet e diellit, por ajo që ndikonte ishte atmosfera brenda vetes, droja, trysnia dhe angështitë e mia. Tregohesha tejet…
Amok

Amok

Habia ime e pamasë në realitet, se si hapat e mëdha të përbindëshit nuk arrijnë të kapin dot një gishtëzo me hapa kaq të vegjël në një hapesirë po të vogël. Habi, habi e pafund dhe me pas kjo ëndërr që e pashë për vite e vite me rradhë. Aq sa kur nuk e shihja, ndjeja mall per ëndrrën  Nga…
PO VDES NANË, SOT PO VDES

PO VDES NANË, SOT PO VDES

Nan’ e dashtun, sot po vdes më kan’ futur në një thes lakuriq, tok me një mace më kan mbyll në thes linace. N’burg të Shkodrës, po m’del shpirti po ma merr nan’, shef Seiti jashtë thesit, shqip po flasin më shqelmojn’, e më godasin ligësia, nuk ka ngjyrë shqelm në bark, shqelm në fytyrë. Po vdes nanë, sot po…
Një fragment nga Calvino, “Nëse një natë dimri, një udhëtar…”

Një fragment nga Calvino, “Nëse një natë dimri, një udhëtar…”

Aida Baro- “Nëse një natë dimri, një udhëtar…” i shkruar nga Italo Calvino është një prej librave të mi më të dashur. Ky është përkthimi im i kapitullit të parë. (Librin mund ta gjeni dhe ne shqip). ***** Tash po fillon të lexosh romanin e ri të Italo Calvino-s, “Nëse një natë dimri, një udhëtar”. Merre shtruar. Përqëndrohu. Largo nga…
PËR TY

PËR TY

Më fashiten mendimet kur të shkruaj Vetën e shoh tek sokaku i të marrëve Dhe gishtat me puthiten, Zverdhen nga turpi i nurit tënd   Se nuk të ushqen dot mallëngjimi im As dhimbja as loti as emocioni Finesa jote rri pezull ne ajër E gatuhet nga dërrasat e varrit   Ti jeton në shtigjet që të fisnikërojnë Qielli të…
Ne dhe rrugët

Ne dhe rrugët

Manjola Hushi Grurë Prej grurit bukë Grurë Grurë apo gurë ? Shqiptarë apo percarës? A kishim bukë ne monizëm? A kemi bukë në demokraci? Rrugë Rrugë dhe rrugica Rrugë pa turma pa lëvizje Me telat e ish komunizmit A kalohet ? Me cfarë ti gjuajmë shqiptarët? Me gurë apo bukë ? A ti ndajmë shqiptarët me rrugë? Rastësisht ose jo…
Dua të martohem, the ti… 

Dua të martohem, the ti… 

Ti vure të dëgjojmë «Sonatën e Hënës» dhe mu afrove, i miri im, “Dua të martohem me ty”, – the ti dhe më tregove një unazë mbi velur, unë heshta, ç’të thoja, dasëm në prag morti… qerpikët mu drodhën dhe një qiell i tërë më rëndonte plumb, pashë sytë e tu të habitur, «Thuamë, fol, nuk gëzohesh?» Ah, ëngjëlli im,…
Omeri lutet

Omeri lutet

Omeri «lutet» çdo dite në ritin piktural ballë kavaletit suretet e tij janë tablo, koka dervishë që kanë pirë verë në tryezën e tij të drunjtë, fqinjët poshtë ndjejnë këmbët e tyre që rrahin, atelieri i ngjan një skene hyjnore, një copëz qielli tej xhamit, veç një këmbë me një çorape nderet në tavan, koka e Jezusë e shikon paqësisht…